26-07-04

Louise Attaque in the spotlight

I feel like putting a new track in the spotlight. Usually, I try to focus on a band that will be performing soon, but not this time. The concert of Sioen featured violin tunes that made me think of Louise Attaque. Not that Louise Attaque resembles Sioen in any way, but still I want to share this band with you, if only because their music always cheers me up!

 

Je t’emmène au vent

Allez viens, j't'emmène au vent,

je t'emmène au dessus des gens,

et je voudrais que tu te rappelles,

notre amour est éternel

et pas artificiel

je voudrais que tu te ramènes devant,

que tu sois là de temps en temps

et je voudrais que tu te rappelles

notre amour est éternel

je voudrais que tu m'appelles plus souvent,

que tu prennes parfois les devants

et je voudrais que tu te rappelles

notre amour est éternel

et pas artificiel

je voudrais que tu sois celle que j'entends

allez viens j't'emmène au dessus des gens,

et je voudrais que tu te rappelles,

notre amourette éternelle,

artificielle...


22:45 Gepost door Aisling | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

Z op de Gentse Feesten op 18/07 (door Patrick)

Ik was er zelf niet bij, maar een trouwe fan van AMF heeft me dit verslagje opgestuurd. Dat wil ik jullie natuurlijk niet onthouden:

 

We zijn een beetje jong om de jaren 80 muzikaal bewust meegemaakt te hebben, maar als muziekliefhebbers hebben we ons geschiedenislesje wel geleerd, en we herinneren ons Arbeit Adelt nog, de groep rond Marcel Vanthilt. Intussen is Marcel een beruchte televisiefiguur geworden, maar onlangs waagde hij zich opnieuw op het muzikale pad met zijn nieuwe project ‘Z’

Niet dat we onmiddellijk zware fans zijn, maar hun optreden op de Korenmarkt wilden we wel even meepikken. Nu, het was zeker geen teleurstelling.

We waren nogal vroeg rond het podium gaan staan, want we vreesden een grote opkomst, zoals we de vorige dag bij Gorki hadden meegemaakt, en als we naar een optreden gaan willen we natuurlijk alles goed zien.

Bij het opstellen van het materiaal werd de sfeer voor het verdere optreden reeds gezet. Geen roadies, de muzikanten stelden zelf hun instrumenten op, net als een beginnend rockgroepje. Ook Marcel Vanthilt liep het podium op om zijn microfoonstatief op te stellen en de playlist naast z’n monitor te kleven, en sloeg tussendoor alvast een babbeltje met het publiek.

Het optreden begon met hooguit twintig geïnteresseerde toeschouwers. Na twee nummers echter (die ook als soundcheck golden) had ‘Z’ reeds de aandacht van de Korenmarkt getrokken, en het aantal toeschouwers groeide gestaag. Volgens Marcel werd het publiek aangevoerd met tram 1, een grapje dat hij het hele optreden lang zou blijven hanteren. Tja, ’t is natuurlijk niet eenvoudig om altijd met grappige bindteksten voor de dag te komen. Gelukkig maakte Marcel ’s verdere vlotte omgang met het publiek veel goed.

Een playlist kan ik niet geven, het enige wat we konden herkennen waren de twee (bescheiden) hits ‘Absoluut’ en ‘Geef mij uw Vrouw’. Als extraatjes kregen we nog een nummer van Arbeid Adelt (De Dag dat het Zonlicht niet meer Scheen), en een Vlaamse versie van de begingeneriek van Zorro (want daar doet de ‘Z’ dus aan denken).

De afgesproken volgorde werd overigens halverwege het concert grondig overhoop gegooid. Marcel vond dat er nog te veel licht was voor een traag nummer, en dat bijgevolg de sfeer nog niet helemaal goed zat. De slow kregen we dan uiteindelijk (op aandringen van een jonge vrouwelijke fan) als laatste nummer. De muzikanten waren wat verward door deze plotse wijzigingen, maar het leidde wel tot de wanorde (en bijgaand gestuntel)waar Marcel al het hele optreden op uit was.

Maar wat vooral opviel was de gemoedelijke sfeer die de groep wist te creëren, wat hun tot een aanrader maakt. Voor hen die nog naar Marktrock gaan, zeker ‘Z’ even meepikken. En of jullie het optreden nu goed of slecht zullen vinden, Marcel Vanthilt verklaarde zelf geen bal te geven over wat ze in Leuven van hem denken.

 

Patrick


22:10 Gepost door Aisling | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Daan @ Boomtown 2004, de hoogtepunten (door Filip)

Het weer: Behoorlijk zacht, met een beetje regen (geen zondvloed zoals donderdag). Dit deerde de Gentse-Feestengangers blijkbaar niet, want de Oude Beestenmarkt zat stampvol voor het optreden van Daan Stuyven en zijn bende.

“Also sprach Zarathustra”: Het podium werd verduisterd, enkel de paarse sfeerlichten brandden nog en het overbekende deuntje van R. Strauss weerklonk over Boomtown. Niet echt origineel, maar het blijft dé perfecte intro en voor mij persoonlijk nog altijd een kippenvelmoment…

“Housewife”: Toen Zarathustra uitgesproken was, kwam de band op het podium en deed met “Housewife” het publiek een eerste keer uit zijn dak gaan. In de helft van het nummer kwam de kitschmeester zelve aangewandeld… en het was om zeep. Door technische problemen met zijn gitaar klonk het heel rommelig, iedereen keek naar elkaar, technieker op het podium, enz… Jammer, maar ze wisten het goed te maken, door hun recentste hit nog eens te herhalen als 2e bisnummer.

Daan: Zoals gewoonlijk verscheen hij in een wit pak (Julie noemt het stijlvol, ik zou het eerder heel erg fout noemen) met een zonnebril, die 10 maten te groot is. Een vreemde kerel, maar een fantastisch performer.

Zeepbellen: Je hebt het misschien al gemerkt op de Gentse Feesten, zeepbellen zijn weer helemaal “in”, ook bij de StuBru-luisteraars. De wind waaide in de richting van het podium, waardoor Daan verschillende keren de kans kreeg, om op jacht te gaan; Met zijn handen, zijn hoofd of zelfs met zijn gitaar, geen bel was veilig in zijn buurt !

“Dit is een speciaal moment”: … en hij deed heel zwoel zijn jasje uit ! Rrrrrrr…

“Swedish Designer Drugs”: Dit droeg hij op aan de kerel die 2 jaar geleden de stroomkabel uittrok tijdens zijn optreden op de Gentse Feesten. “Hij deed het concert slagen. Bedankt kerel!”

“Victory”: Hiervoor hadden ze zelfs een hele choreografie van handgebaartjes uitgedokterd. En de Beestenmarkt deed enthousiast mee ! Very disco…

En voor de critici onder jullie: het samenspel was fantastisch (bewijs daarvan zijn de vele feilloos uitgevoerde breaks), de zang stond te stil bij Swedish Designer Drugs, er waren wat technische problemen met de gitaar en de drumster (!) drumde te veel vanuit haar arm en te weinig uit haar pols, BUT WHO CARES, ’T WAS FANTASTISCH !!!
 
Filip

Klik hier voor een Cutting Edge review van Daan

Klik hier voor het Cutting Edge fotoverslag van Daan






14:31 Gepost door Aisling | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Verslag van een avondje Gentse Feesten: 24 juli

Zaterdagavond was ik eigenlijk niet van plan om naar de Feesten te gaan, maar dat was buiten CMS gerekend. Ditmaal had hij niet één maar twee van zijn favoriete huisdiertjes mee: Mus en Panda. Reus en ik deden ons best om onze gasten met de nodig egards te onthalen in de kaarsverlichte garden of delights. De gouden Irish Myst vloeide rijkelijk, de borrelhapjes kraakten overvloedig in onze hongerige monden. Gezelligheid troef, maar intussen tikte de klok verder en het beginuur van het optreden van Sioen kwam vervaarlijk naderbij. Alle geneugten achterlatend, vertrokken we een half uurtje voor het concert met een bang hart naar de Oude Beestenmarkt. Voor de ingang had er zich al een niet onaardige masse verzameld. Dorie toch! Meer dan een half uur hebben we aangeschoven, onzeker over ons lot! Er werd geen woord gerept over het al dan niet volzet zijn van Boomtown. De eerste tonen van het concert weerklonken reeds, maar doorzetters als we zijn, besloten we niet te wijken. De massa was intussen al grondig uitgedund. Uiteindelijk werd ons geduld beloond: tijdens het concert werden de poorten eindelijk geopend. Ik ben nooit erg sterk geweest in fysica en zo, maar door allerhande krachten, vectoren en hefboomwerkingen, werd ik tegen wil en dank de flessenhals in gestuwd en aan de andere kant weer uitgespuwd. We waren binnen!
Ik kende Sioen eigenlijk totaal niet. Tijdens de set merkte ik dat ik één nummertje herkende, maar voor de rest was ik nog een onbeschreven blad. Ik vond het best wel knap hoe ze erin slagen om met een piano en een viool in hun bezetting niet te vervallen in zeemzoeterige ballades maar toch nog weten te rocken ook. Het publiek at in ieder geval uit hun hand. Hoewel velen Sioen zouden omschrijven als luistermuziek, ben ik er toch in geslaagd om de hele tijd in beweging te blijven. Vooral de snelle vioolstukjes kunnen me geweldig bekoren (ik ben dan ook niet voor niets een folkie in vermomming!). Het was hun 250ste concert en, naar eigen zeggen, hun beste. Ik kan het me wel voorstellen.
Ik moet zeggen dat de Oude Beestenmarkt uitgegegroeid is tot een heel gezellig stukje Gentse Feesten waar je gratis de kans krijgt om de beste Belgische bands aan het werk te zien. Het enige dat van je verlangd wordt is dat je de discipline opbrengt om er op tijd bij te zijn! 

Klik hier voor een Cutting Edge review van Sioen

Klik hier voor een Cutting Edge fotoverslag van Sioen


14:28 Gepost door Aisling | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

23-07-04

Verslag van een avondje Gentse feesten: 22 juli

Donderdag was het dan eindelijk tijd voor “One day for another world”, een avond met een verrassingsprogramma in het teken van solidariteit. Het enige wat we vooraf wisten was dat de eerste band Belgisch zou zijn en de twee volgende bands internationale top-acts. Bovendien circuleerde er een lijst met 25 namen waartussen zich de naam van de eerste internationale act bevond. De lijst was behoorlijk indrukwekkend: Afro Celts, Elvis Costello, Madness, Madredeus, Manu Chao, Moloko, Nick Cave, The Chieftains, …In de loop van de dag kwam ik te weten dat de exotische Afro Celts St-Jacobs onveilig zouden maken. Fantastisch, dat was alvast een van mijn favorieten! Maar eerst was het de beurt aan de Belgische band. Wie zou het zijn? Mijn brein werkte op volle toeren. Misschien een folkband als Fluxus of Kadril? Of rock als Arid of Ozark Henry? Uiteindelijk bleek het een groep te zijn waar ik nog nooit van gehoord had: Sweet Coffee. De Antwerpse band werd aangekondigd als de revelatie van het jaar en algauw zou blijken waarom. Ze brengen dansmuziek van de betere soort, een rijke mix van trip hop, funk, R&B en tal van andere genres. Zangeres Samia Verdeyen heeft in ieder geval een hele mooie stem, die soms doet denken aan die van KT Tunstall (Oi Va Voi). De keyboards en bongoritmes werken aanstekelijk. Vanaf het eerste nummer kwam ik in beweging en ik bleef onophoudelijk dansen tot de laatste noten van het concert. Naar verluid was het hun eerste grote optreden. In het begin merkte je wel nog een beetje onzekerheid, maar naarmate de set vorderde wonnen ze echt wel het hele plein voor zich. Sweet Coffee, read my lips, is een band waar jullie ongetwijfeld nog van zullen horen. Ze waren een perfecte opwarmer voor de band waar ik zo naar uitgekeken had. Mijn spieren waren losgemaakt, laat Afro Celts nu maar komen!

 

Klik hier voor foto’s van Sweet Coffee
 



10:38 Gepost door Aisling | Permalink | Commentaren (9) |  Facebook |

Helaas, zou de rest van de avond niet zo rimpelloos verlopen

Helaas, zou de rest van de avond niet zo rimpelloos verlopen. Toen ik helemaal bezweet van het dansen nog aan het overwegen was om mijn regenjas thuis te gaan leggen, wees iemand naar de hemel boven St-Jacobs, die er intussen vervaarlijk dreigend begon uit te zien. Het duurde niet lang of er stak een stevige wind op. Plots hoorde ik een scheurend geluid. Eerst dacht ik dat de bliksem ergens ingeslagen was, maar dan zagen we dat de constructie met de schermen naar beneden gekomen was. Gelukkig vielen er geen gewonden. Het gevaarte werd in zijn val gestut door een soort schutting. De brandweer kwam eraan te pas, maar er werd ons verzekerd dat het concert van Afro Celts zou kunnen doorgaan. Intussen werden de hemelsluizen opengedraaid en werd de kerk op surrealistische wijze verlicht door flitsende bliksemschichten. Ik denk dat de muzikanten nog nooit zo een spectaculaire soundcheck meegemaakt hadden. Hun verwachtingsvolle fans trachtten te schuilen onder enkele boompjes, tafels, stoelen, … Ach wat! Wij kunnen wel tegen een beetje regen, als we aan het dansen zijn, voelen we dat zelfs niet! Op 3 minuten tijd was mijn jas even nat binnenin als vanbuiten. De weergoden kenden geen genade. Na een kwartiertje besloten we dan toch maar naar huis te gaan om af te wachten tot het opklaarde. Handig als je op een steenworp van de feestelijkheden woont! Thuis richtten we een crisiscentrum in voor doorweekte vrienden en kennissen en bleven daar gezellig babbelend bij een drankje afwachten tot we het verlossende smsje zouden krijgen dat het concert zou beginnen. Een smsje kwam er uiteindelijk, maar het was heel wat slechter nieuws. Het concert werd afgelast. Teleurstelling alom ten huize van Schemerfee! En wat nog het ergste was, achteraf zou blijken dat de volgende band wel nog zou spelen. Het concert van een uit zijn voegen barstend covergroepje dat teert op het succes van een oude glorie als Abba ging door, terwijl de uiterst originele en swingende dansformatie Afro Celts fijntjes gepasseerd werd!

 

Foto: Let vooral ook op de slogan “water van levensbelang” die in de gegeven omstandigheden enigszins ironisch klonk J

Achteraf heb ik trouwens gehoord dat Afro Celts niet wilde optreden uit vrees voor waterschade aan hun apparatuur. In dat geval treft de organisatie dus geen schuld voor het wegvallen van het concert waar ik zo naar uitkeek! Integendeel, je organiseert dan eens iets voor het goede doel en het enige wat je eraan overhoudt is een financiële kater! En dat door een scherm dat door een zuchtje wind naar beneden dondert, want echt krachtig was dat windstootje toch niet hoor!

10:33 Gepost door Aisling | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

22-07-04

Afro Celts op Gentse Feesten?

Volgens het forum van Afro Celts zullen zij vanavond optreden op St-Jacobs!
Als dat waar is, smeer dan maar jullie kuiten in en doe comfortabele schoenen aan, want er zal gedanst worden!
 
http://www.onedayforanotherworld.be
 
 

15:27 Gepost door Aisling | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

21-07-04

Helder op de Gentse Feesten 20/07

Hier alvast de foto’s !

15:50 Gepost door Aisling | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

19-07-04

De reporter zonder balpen

Als "concertverslaggeefster" draag ik tegenwoordig steeds een balpen en een notitieboekje bij me om die kleine voorvalletjes tijdens optredens te noteren en setlists te proberen te reconstrueren. Mijn ontsteltenis was dan ook groot toen ik me net voor het concert van Gorki herinnerde dat ik geen balpen bij me had! O rampspoed, wat moet ik nu op een optreden zonder mijn balpen? The flying reporter almost became a crying reporter.

Gelukkig was ik in het gezelschap van CMS, die op zijn beurt Josie meegebracht had, die op haar beurt nog een aantal vriend(inn)en meegebracht had. Eentje daarvan toverde een balpen uit haar zak en daardoor ook een glimlach op mijn lippen. Gered! Ik kon weer naar hartelust in mijn boekje krabbelen. Het werd echter al gauw duidelijk dat het gezelschap niet zo in de bui was voor Gorki, dus na enkele nummertjes poetsten ze de plaat. Daar ging ook de balpen… Wat nu gedaan? Ik grabbelde nog eens in mijn tasje en, jawel, ik vond er toch een balpen… waarmee ik nog net één nummertje wist neer te schijven alvorens ze de geest gaf. Op! Leeg! Terug naar af! Even dacht ik nog om met de lege balpen in het papier te proberen te krassen, maar de kans op een geslaagde ontcijfering achteraf leek me behoorlijk klein. Gelukkig steekt creativiteit soms op de juiste momenten de kop op. Een oplichtende gsm van een medeconcertganger deed ook bij mij een lichtje branden… mijn gsm. Leve de sms-functie: een minitekstverwerker in tijden van nood! Als dat geen knap staaltje van probleemoplossend denken is!





00:08 Gepost door Aisling | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

18-07-04

Gorki op de Gentse Feesten op 17/07/04

Zo goed als stipt op het voorziene uur verscheen Luc De Vos op het podium van de Oude Beestenmarkt. Hij zette de set in met het prachtige “Een schaduw in de schemering”, de vorige Studio Brussel-hit van Gorki waar ik met veel plezier ’s morgens mee wakker werd. Het publiek leek echter nog wat tijd nodig te hebben om te acclimatiseren. Ik had nochtans verwacht dat het een thuismatch zou worden, met een Luc De Vos die bij wijze van spreken bijna in zijn eigen achtertuin speelde en dan nog met zijn tweede thuis, namelijk zijn favoriete café, aan zijn rechterzijde. De eerstvolgende meetbare piek van enthousiasme, kwam er met een nummer opgedragen aan de fotograaf die zonet Vos z’n pint omver gekieperd had: “Leve de lente”. Hoe kan het ook anders? De zomer moddert maar wat aan tegenwoordig, dus dromen over mooi weer raakt bij de meesten wel een gevoelige snaar! Enkele nummertjes later was er een meisje met een vreemdsoortige diadeem op de schouders van haar vriend gekropen, een kans die Luc uiteraard niet onbenut liet. “Meisje, wat een mooie oortjes heb jij aan! Moet je mijn plectrum hebben?” Waarop het meisje dapper naar voren getorst werd om het plectrum in ontvangst te nemen. “Maar je hebt wel een wreed lelijk lief hoor”, klinkt het verder. “Hij lijkt een beetje op de zingende aap uit Jommeke”. Het moet gezegd, de jongen in kwestie had wel een indrukwekkende wijduitstaande bos krulhaar. Het kan natuurlijk altijd erger: al eens een fotootje van Macy Gray gezien? Gelukkig maakte De Vos zijn belediging goed door het volgende nummer “Ik doe mee” op te dragen aan de jongen in kwestie. Daarna bracht hij de nieuwe cd “Plan B” ter sprake. Vos tegen iemand uit het publiek: “Heb je hem al gedownload, jongen?” Hij bracht naar eigen zeggen zijn lievelingsnummer uit de cd, de titelsong, gevolgd door “Elektronica voor geliefden”, dat hij opdroeg aan de mensen van Das Pop.

Vos was duidelijk in een vrijgevige bui: niet alleen droeg hij nummers op aan Jan en klein Pierke, ook had hij zich al ontdaan van zijn plectrum en nu vloog zijn handdoek het publiek in! Het publiek was nu stilletjes aan op temperatuur gekomen en smulde van “Punk is dood”, “Molly” en “Billy lag te slapen” om daarna een hardrock-versie van Slaap Kindje Slaap voorgeschoteld te krijgen. Maar neen, noch voor Gorki noch voor ons was het al bedtijd; het beste moest nog komen! Na “Wie zal er voor de kinderen zorgen” was het tijd voor het “metalnummer” Prins van de duisternis, waarin prins Gorki even de tekst kwijt raakte. Hij gaf het tenminste toe en zong gewoon niks, in plaats van enkele onverstaanbare klanken uit te stoten en te hopen dat het publiek er niks van merkt! We waren bijna aan het einde van de set gekomen. Gorki, die laatste song die moet je ons nog schenken! En ja hoor, daar was de meezinger “Anja” die het publiek schreeuwend achterliet, hongerig naar meer. En dat kregen ze ook. Vos kwam terug en daagde met ontbloot bovenlijf de lieve kleine piranha uit. Het is natuurlijk de vraag wie er het meest zou schrikken: Luc van de vraatzuchtige piranha of de piranha van Luc z’n ontbloot bovenlijf? Luc riep met succes de hulp in van een engel om hem te behoeden voor een afschuwelijke verscheuringsdood. Gelukkig, want hij moest het nummer der nummers nog brengen! “Mia” werd zoals verwacht een ongelofelijk hoogtepunt. Wat een ontlading! Een heel plein vol zingende mensen, kippenvel alom! En wie dacht dat het toen voorbij was, heeft het mis. Gorki kwam nog eens terug voor een tweede bisronde. Als afscheid brachten ze nog een stevig dansnummer à la Daan. “Nog veel plezier met 'Radio' Galaxie!” Dank u wel Stijn Meuris, euh Luc De Vos, u was een fijn artiest!






22:59 Gepost door Aisling | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

Setlist1. Een schaduw in de schemering – 2. Dat vind ik le

Setlist

1. Een schaduw in de schemering – 2. Dat vind ik lekker – 3. Ik doe het nog één keer – 4. Leve de lente – 5. Soms vraagt een mens zich af – 6. Lang zullen ze leven – 7. Ik doe mee – 8. Plan B – 9. Elektronica voor geliefden – 10. Punk is dood – 11. Molly – 12. Billy lag te slapen – 13.Slaap kindje slaap – 14. Wie zal er voor de kinderen zorgen – 15. Prins van de duisternis – 16. Anja

Bis1: 17. Lieve kleine piranha – 18. Engel red mij – 19. Mia

Bis2: 20. Ria

 

Pics en e-cards Gorki op de Gentse Feesten (17 juli)

 

Klik hier voor een Cutting Edge review van Gorki

Klik hier voor het Cutting Edge fotoverslag van Gorki

 






22:58 Gepost door Aisling | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

20 Miles as the Wolf Runs in Club B52 op 17/07/04

Hoewel we naar goede gewoonte fashionably late aankwamen in Club B52 (we kunnen het ook niet helpen dat alle wegen leiden naar de Aartrijkestraat 92 in Torhout i.p.v. Eernegem!), bleken we geluk te hebben: de wolf had z'n aanval nog niet ingezet. Hij was zijn prooi nog aan het bespieden om op het juiste moment toe te slaan. In tegenstelling tot de andere bands had 20 Miles ATWR veel volk gelokt: een 25 à 30 vrienden, familieleden en collega's hadden zich in het kleine zaaltje genesteld. De sfeer was ontspannen, maar verwachtingsvol. Met enige vertraging namen Filip en Anouschka hun plaatsen in op het roodverlichte podium. Heel sfeervol, dat wel, maar een nachtmerrie voor de fotografen onder ons! Filip beleefde al meteen zijn moment of glory tijdens het gelijknamige instrumentale openingsnummer, dat voor mij alvast heel aanstekelijk werkte.

Daarna was het de beurt aan Anouschka om iedereen van zijn sokken te blazen met haar indrukwekkende stem.

Ik denk dat er een aantal mondjes opengevallen zijn! Waar we tijdens hun eerste optreden in Oeselgem nog getuige waren van de aarzelende stapjes van een groep in wording, kregen we nu een meer zelfverzekerde en samenhangende band te zien. Dat Filip een showbeest was, dat konden we allemaal wel al raden, maar ook Anouschka lijkt zich behoorlijk in haar nopjes te voelen op een podium. Ze stond daar heel natuurlijk en als ze al zenuwachtig was dan wist ze dat in ieder geval heel goed te verbergen. Ze creëerde een warme band met het publiek met eenvoudige maar charmante bindteksten en danste verleidelijk op momenten dat ze niets anders omhanden had. Ook stem en keyboard waren duidelijk beter op elkaar afgestemd dan in Oeselgem. "20 Miles as the Wolf Runs" klonk veel beter live dan op MP3 en het laatste nummer "Let" krijgt echt de allures van een hitje. De meest voorkomende commentaar achteraf was dat ze veel beter, sterker en gevarieerder klinken live... zegt dat al niet genoeg?

 

Setlist

1. My moment of glory – 2. The great awakening – 3. Visions – 4. Dark green – 5. 20 Miles as the wolf runs – 6. Wastelands – 7. Let

 

 






22:53 Gepost door Aisling | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Free Why Nona in Club B52 op 17/07/04

Na het optreden van 20 Miles liep het zaaltje druppelsgewijs leeg, tot er nog een man of 15 overbleef. Niet echt tof voor Free Why Nona, de volgende band, die samen met een zestal fans helemaal uit het Antwerpse naar Eernegem waren afgezakt. Nieuwsgierig als we zijn, besloten we toch nog wat te blijven voor dit zootje ongeregeld uit de Antwerpse onderwereld. Ze startten hun set met “Rock on” en dat was precies wat ze het hele optreden zouden doen!

Ze omschrijven hun muziek zelf als ‘luide rockmuziek die pendelt tussen spaced out noise symphonies en snedige punkrock-gitaarrock’. Naast eigen werk als “Sophie”, “Trendy Wendy” en “Cloud Coocoo Dance” brengen ze ook covers van o.a. Smashing Pumpkins, Foo Fighters, Stooges, Buffalo Tom en David Bowie. De ietwat hyperkinetische (op het podium toch!) zanger Kurt heeft niet alleen een goede stem voor het genre, maar ook een heel eigen, zeer passende, dansstijl. Het kleine, lage podium beknotte duidelijk zijn bewegingsvrijheid, dus besloot hij van de nood een deugd te maken en de vrije ruimte voor het podium ook een nuttige bestemming te geven, enkele halfvolle bierflesjes ten spijt. De mannen van Free Why Nona lieten het gebrek aan toeschouwers in ieder geval niet aan hun hart komen en gaven een energiek concertje weg.

Ik werd er zelfs nostalgisch van en kreeg zin om aan het headbangen te slaan, zoals op die goede oude scoutsfuiven van een jaar of tien geleden. Ik bleef toch maar op mijn stoeltje zitten te headbangen uit veiligheidsoverwegingen, want de ruimte voor het podium werd ingepalmd door twee die-hard fans die, in enigszins beschonken toestand, afwisselend uit de bol en bijna op hun bek gingen. Toen ‘de Maarten’ onverwacht besloot om het concert even vanuit kikkerperspectief te volgen, was zanger Kurt zo vriendelijk om de song die ze net hadden ingezet, stil te leggen zodat de trouwe fan weer recht kon krabbelen. De mannen uit die duistere Antwerpse onderwereld waren dus nog sympathiek op de koop toe! Even later zouden we dat zelfs aan den lijve kunnen ondervinden. Toen wij alleen nog in de zaal achterbleven samen met de fans, kwam Kurt vragen vanwaar wij afkomstig waren. Bij het horen van ons antwoord, Gent, keek iedereen ons vol bewondering aan. “’t Zijn Gentse Feesten en jullie zitten hier in Eernegem???” We kregen prompt een verzoeknummertje aangeboden. We vroegen “Going nowhere” van Therapy!. En ja hoor, na een beetje overleg wisten ze dat nummertje uit hun zilveren hoed te toveren. Daarna kregen we nog een schitterend nummer: “No Fun” van The Stooges. Het concertje van Free Why Nona daarentegen zou ik eerder categoriseren onder “heaps of fun”.


 
 
Pics: Sorry, geen pics kunnen nemen, want de band was gehuld in complete duisternis.

 

22:47 Gepost door Aisling | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

13-07-04

20 Miles as the Wolf Runs at Clubb52 on 17 July

Ladies and gentlemen,

May I present you… a song by 20 Miles as the Wolf Runs, exclusively on Ad Mortem Festinamus! 20 Miles as the Wolf Runs will perform at Clubb52 (Eernegem) on 17 July around 11:00 pm. So if you want to know how far and how fast the wolf runs, just be there and run along with it!

I have it from a reliable source that all female fans will get a kiss of the handsome keyboard player and all male admirers will get a kiss of the graceful singer. Or should I put it somewhat differently? If you don’t show up, I’ll spank your ass next time I see you!

 

PS: Don’t judge their music by the quality of this recording, it’s just a demo version.

 

Lyrics “20 Miles as the Wolf Runs”

20 Miles as the wolf runs

I will follow you

Wherever you will be

I will be

20 Miles as the wolf runs

Into eternity

 

No more loneliness, enter happiness

Lovely sweetness, a bittersweet lovely mess

We make in this world

Where we don't fit in but which we cannot leave behind

 

My twin soul, my lost companion,

Years I've spent looking for you.

Screaming your name...

unknown to my ears,

Yet well known to my heart

 

We'll turn this world upside down

Infect the rulers of this earth with our love poison

Nothing will ever tear me away from you

No one will ever come between me and you

We'll live on in our castles in the clouds

Long after the end of this world


19:59 Gepost door Aisling | Permalink | Commentaren (21) |  Facebook |

Anouk at Rock Zottegem 10 July

About the time when the last notes were dying away, I entered the tent to catch a glimpse of Anouk. Judging by the round of applause the concert had been a great success. And to the delight of the audience, the band came back on stage to sing one more song: The Dark.

Afterwards, I went to the front to find me a good spot for the concert of James Brown. I was just in time to witness the stage crew handing over one of the drumsticks to the people standing next to me. Damn, another missed opportunity!


10:57 Gepost door Aisling | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

James Brown at Rock Zottegem 10 July

You know, there’s one thing missing on this weblog. It’s a three-letter word that starts with an s and ends with an x. Therefore, I went to see the Grandfather of Soul (or was it the Godfather? I think I’m suffering from selective deafness): Mr. James Brown...

Yeah, that’s right, all you gothic freaks and folky people may well laugh at me, but I really did! And what’s more, I’m a sex machine… it was James Brown himself who said it, so I won’t argue with him! Or was it selective deafness again? Anyway, now that I mentioned the magic word, I will probably gain like an extra of 100 visitors a day. Ain’t that a smart move? Or am I just being my bitchy self again?

Anyway, Mr. Brown and his band kept us waiting for a long time. It was not until the crowd started singing “7 nation army” that his oddly dressed orchestra came on stage (that song always seems to do the trick, lately!). The concert started with an instrumental intro featuring plenty of trumpet, guitar and saxophone solos (in fact the whole concert was like a patchwork quilt of trumpet, guitar and saxophone solos). Already 10 people on stage, but not a sign of Mr. Brown himself. Just as I started thinking that James Brown really was dead, some funny guy came on stage to announce the Godfather of Soul, but not before he’d first called three female background singers on stage. The three graceful ladies incited the audience to ask the Legend of Soul Music himself on stage by singing “get up, get up, get up”. Finally, there he was, still alive and kicking, doing Michael Jackson moves and flirting with the backing singers.

I wouldn’t exactly call him a “Sex machine” these days (actually, I wouldn’t have done that in the old days either, but he probably was a funky dancer). A “Time machine” would’ve been more appropriate.

The whole show was a whirling spiral of orchestral music, backing singers that are overacting and energetic dancers who mainly consisted of big boobs and nice booties (haha, that’s another visitor boost!). I was pretty impressed by the collection of hits that James Brown gathered over the years: Try me, Living in America, It’s a man’s world, I got you and of course “Sex Machine”. And then he didn’t even play “Papa’s got a brand new bag” and “Black Betty”! However, the audience was not entirely convinced. Few people clapped along with the songs and few people were actually dancing on this funky music. I thought it a pity, for I really had expected a party! It was not that hard to enjoy the show, though…all you had to do to have fun was to step into the time machine and let yourself flow on the wave of funky nostalgia.

10:56 Gepost door Aisling | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

1278858032


10:55 Gepost door Aisling | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Front242 at Rock Zottegem 10 July

Within less than 10 minutes Front242 managed what James Brown had failed to do: to make people sweat… They started their concert with an instrumental song that got me dancing and I didn’t stop dancing until the end of the concert. Unfortunately, after a few songs there was some kind of technical problem that resulted in a 10-minute break or so, but they made up for it afterwards. This was the most energetic concert I’ve witnessed for ages! I simply couldn’t stand still, even if I had to struggle in order to mark my territory, being surrounded by all those tough guys in the first few rows. Especially during “Happiness” and “Headhunter” the crowd went crazy, but, in fact, the whole concert seemed like one big energy overload!

 

Pics Front242

 

I tried to reconstruct the set list of Front242, but there are a few blanks.

If you can fill them in, please let me know!

1. Runs too fast – 2. Together – 3. Body to body – 4. Religion – 5. Agony (until death) – 6. Im Rhythmus Bleiben – 7. Crapage – 8. One – 9. Happiness -10. Moldavia – 11. Melt – 12. Headhunter – 13. Welcome to paradise

Bis: 14. Kampfbereit 15. Operating tracks

Bis 2: 16. First in first out


10:55 Gepost door Aisling | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Two tickets for Dour on 16 July for sale

The funeral of my friend's held on the 16th of July. Consequently, I'm selling 2 tickets for Dour on 16 July, the day on which Boo!, Oi Va Voi and London After Midnight are scheduled. The tickets cost 34 EUR each. I'll sell them for 30 EUR each. If you're interested send me an e-mail. It would be nice if you could pick up the tickets either in Ghent or in Brussels near Centraal station.
Thanks.

00:27 Gepost door Aisling | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

12-07-04

Coming soon

Review of James Brown at Rock Zottegem
Review and pics of Front 242 at Rock Zottegem
Announcement of 20 Miles as the Wolf Runs, including track
Second part of my review of Beleuvenissen
And, hopefully, a review of Metallica and Muse, but meanwhile it's so long ago that I hardly can remember.
 
I wish I had 4 hands and 7 brains...
For the moment the circumstances are a bit difficult too.

16:11 Gepost door Aisling | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

11-07-04

In rememberance of a friend

I've just heard that a friend of mine has ended his life. I'd like to dedicate this piece of music to him. It's a mourning song by the folk band Doolin 
He liked folk music. Thanks to him I discovered bands such as Garmarna, Altan and even the gothic band Dead Can Dance.
I hope he has found the peace and quiet he was longing for.
 
We will miss you.
 

12:47 Gepost door Aisling | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

Verslag van de mini-meet op Beleuvenissen folk op 9 juli 2004

Aiaiai, mijn medebloggertjes zijn vlugger dan hun schaduw als het erop aankomt om een verslagje van de mini-meet de cyber-ether in te sturen. Intussen zit ik nog met een achterstand van drie Werchterverslagen en had ik al lang in Zottegem aan het rocken moeten zijn (Nu ja, rocken op James Brown?).

Maar ik wil de bloggersgemeenschap niet langer op hete kolen laten zitten. Hier is mijn versie van de feiten: uit de mond van de Duistere Donderfee die met haar toverstafje her en der prikjes uitdeelt. Maar waarom gelooft niemand haar, wanneer ze zegt dat die prikjes goed bedoeld zijn?

Mijn verhaal begint in Brussel alwaar ik op slinkse wijze al met CMS afgesproken had om samen de trein naar Leuven te nemen, zodat we al ruimschoots de tijd kregen om over koetjes en kalfjes te keuvelen. Koetjes zijn namelijk zijn specialiteit, you know! (naast “eten” natuurlijk, maar dat is jullie waarschijnlijk ook al enigszins in het oog gesprongen de laatste tijd).  Eenmaal in Leuven stapten we gezwind naar zijn kot om er wat spullen achter te laten. Wisten jullie trouwens dat CMS zijn stapsnelheid omgekeerd evenredig is met zijn beenlengte? Daarna haastten we ons terug naar het stationsplein om eventueel reeds vroeg aanwezige bloggertjes uit hun nieuwsgierigheid te gaan verlossen. En ja hoor, daar stond iemand die verdacht veel leek op het bontkleurige hippie-achtige meisje dat vroeger nog op Kuusou haar designtje geprijkt heeft, inclusief gele broek! Kuusoutje zal zich het eerste moment wel koortsachtig hebben zitten af te vragen wie die twee zonderlingen nu wel waren, maar we hebben ons natuurlijk snel geopenbaard. Daarna was het nog bang afwachten op de komst van andere bloggertjes. Ze zouden ons toch niet in de steek gelaten hebben? Toen we dan reikhalzend uitkeken naar de zoevende ster (Twinkeltje!) werden we plotsklaps in de rug aangevallen door Karel. Het hoedje dat ik me schrok, verscheen terstond op Karels hoofd! Ik ben dan ook de boze toverfee, niet waar?

Na nog enkele minuten gedraal werd de hoop op nog meer volk overschaduwd door een donkere wolk en besloten we richting Quo Vadis te vertrekken om daar de hongerigen onder ons te spijzen. Waarom zie ik CMS nu plots blozen? Daar hebben we gezellig getafeld en gekeuveld en blijkbaar heb ik al snel mijn reputatie eer aangedaan. De spaghetti was van een zodanige omvang dat ik met schaamrood op de wangen een halve portie moest overlaten. Of was mijn maag misschien niet in orde wegens het te lang vertoeven in een klotsend zeemansmilieu? Dat zou misschien ook verklaren waarom CMS forfait moest geven, al denk ik dat die halve pot olijfolie die hij over zijn pizza uitgoot, er ook wel voor iets tussen zal gezeten hebben! Met mij kan je in ieder geval nooit twee keer naar hetzelfde restaurant gaan, daar zorg ik altijd wel voor!

Dan was het tijd om de parkeerschijf van een niet nader genoemd lid van dit olijke vijftal te gaan verzetten en onderweg deze mini-meet op gevoelige plaat vast te leggen. Er moesten in ieder geval bewijzen van zijn, maar die bewijzen mochten ook niet alles onthullen! Daarom besloten we maar onze kontjes te laten vereeuwigen, kwestie van de spanning er nog wat in te houden. Voor iedereen die wil weten hoe we eruit zien heb ik maar één boodschap… kom gewoon naar de volgende mini-meet!

 



12:37 Gepost door Aisling | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

Ranarim

Daarna begon het muzikale gedeelte van de avond. Eerst hielden we halt bij de Zweedse folkgroep Ranarim. Twee blonde in het wit geklede zangeresjes met een ferme stem, maar ik werd er niet zo wild van. Hoewel ik dol ben op Garmarna, moet ik toegeven dat Zweedse folk niet altijd zo supertoegankelijk is. Bovendien had ik toch het gevoel dat het geluid niet zo optimaal was.


12:36 Gepost door Aisling | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Trio Trad

Vervolgens vatten we als echte groupies post voor het schattige mini-podium waar Trio Trad zou optreden. Twee violen en een accordeon, Walen die de moeite doen om een woordje Nederlands te spreken en die bovendien nog gevoel voor humor blijken te hebben ook… het kon niet stuk! Ik kocht dan ook onverwijld een cd en vergat verdorie toch wel een handtekening te vragen zeker!

Dan waren we aanbeland bij het hoogtepunt van de avond… het optreden van Urban Trad.

Maar jullie weten dat ik er graag de spanning in hou, dus oogjes dicht en snaveltjes toe. Morgen krijgen jullie de rest van het verhaal! (ben ik nu weer gemeen?)


12:36 Gepost door Aisling | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

10-07-04

Urban Trad

Zo, waar waren we? Het optreden van Urban Trad, dus. Net voor de start van het optreden baanden we ons een weg doorheen de talrijk opgekomen massa om een plaatsje te veroveren in de voorste regionen, zo ongeveer net achter de lading gillende tienermeiden (dat er ook nog gillende twintigers bestaan zal later nog aan bod komen, denk ik). Het plein was echt wel volgelopen, maar toch was het er comfortabel vertoeven. Een mens had nog ruimschoots ademruimte en bewegingsvrijheid, een echte luxe in vergelijking met de sardienachtige toestanden tijdens sommige concerten op Werchter! We waren net op tijd. Het eerste nummer was alvast een instrumentaal nummer dat mij al helemaal in de mood bracht (ik zal veiligheidshalve de rol van Yves Barbieux z’n fluit van daar maar niet bij vermelden zeker?). Gedurende enkele, afwisselend up-tempo en rustige nummertjes vertoefde ik in hogere sferen, tot ik plots ontwaakte en oog in oog stond met gezonnebrilde groepsleden die hun wijsvinger schuinsgewijs in de lucht staken. Het opzet daarvan werd al gauw duidelijk toen de eerste tonen van de disco-intro van “Get reel” weerklonken. Het Leuvense publiek liet zich gewillig verleiden tot deze disco-moves, maar het is hen vergeven, Urban Trad is dan ook behoorlijk onweerstaanbaar. Wisten jullie trouwens dat CMS linkshandig is? Ik kon mijn lachsalvo bijna niet bedwingen toen ik honderden rechterwijsvingers de lucht zag ingaan, terwijl CMS zijn linkerhand de hoogte inschoot! Dit brengt me trouwens bij een interessante theorie, die zeker nog het onderzoeken waard is: volgens mij is er een verband tussen linkshandigheid en taalvaardigheid. Echt waar, in mijn klas bij de vertalers-tolken was het percentage linkshandigen echt beduidend hoger dan normaal en het waren ‘toevallig’ ook allemaal de beste vertalers! Nu ja, dan moeten we ook eens gaan onderzoeken of er ergens een ander verband bestaat dat dan weer CMS zijn hardnekkige tikfouten kan verklaren… Wisten jullie ook dat Twinkeltje, net als ik, een echt dansbeest is? Een heel optreden lang stonden we lustig te dansen achter CMS z’n torso. Ik hoop dat de luchtverplaatsingen die we daarbij veroorzaakten hem niet te veel gehinderd hebben, want zelfs Kuusou en Karel die vóór hem stonden leken erdoor heen en weer te wiegen.

Na het disco-intermezzo, was het de beurt aan “Sanomi”, het songfestivalnummer dat had moeten winnen, hoewel het lang niet mijn favoriete Urban Trad-nummer is. Daarna kregen we als verrassing een voorsmaakje van de nieuwe cd, waarin Yves Barbieux de fluit inruilt voor een soort rap-gewauwel. Ik weet niet of het aan het geluid lag of dat het gewoon mijn ding niet zo is, maar in ieder geval begon ook de hemel te protesteren tijdens deze song, die passend “l’air” gedoopt was. Gelukkig was het een heel lieflijk regentje, een dwarrelende regen die eerder als een streling over ons heen gleed, zonder al te veel nattigheid achter te laten. Vervolgens kwam de tweede verrassing op het podium: de enthousiaste Galicische meiden van Ialma, met hun stemmen die door merg en been gaan! Na afloop van ieder nummer probeerde ik hun stemgeluid te evenaren. Verrassend genoeg heeft CMS daar nog net geen blijvende gehoorschade aan overgehouden. Ze maakten nummers als “La Belle Jig” en “Vodka time” in ieder geval tot onvergetelijke momenten. Voor we het wisten was het concert voorbij. Toen kwamen Karel en Kuusou nog eens af met het droevige nieuws dat ze ons al zo vroeg zouden verlaten. We zijn ons verdriet dan maar gaan verdrinken in café De Blauwe Schuit. Het werd een gezellige after-babbel. Iedereen was het er roerend over eens: het was goed geweest. Het moment voor het afscheid naderde. Terwijl dat het arme Twinkeltje met de fiets huiswaarts moest keren, had ik het voorrecht om nog meer dan een uurtje in CMS gezelschap te mogen vertoeven in de wagen op weg naar Gent. Daar vertelde ik hem onder andere over mijn plannen om een zelfhulpgroep voor breedsprakerige mensen op te richten. Hij had zijn laatste verhaaltje op een schrijverssite gezet en daar vonden ze dat hij valse spanning opwekte. Ook ik weet wat het is, want elke keer als ik in het Nederlands een artikeltje schrijf in MS Word, begint mijn vervloekte grammaticacontrole al vanaf de eerste zin ostentatief ellenlange gekartelde groene lijnen te zetten, met als toffe mededeling: breedsprakerigheid… Net als nu dus ;-)





19:01 Gepost door Aisling | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

07-07-04

Mini-blogmeeting Vrijdag 9 juli op Beleuvenissen folk

Werchter is nog maar nauwelijks achter de rug, of ik heb al iets nieuws om naar uit te kijken.

Een aantal Skynetbloggers van op het Blogtipsforum hebben namelijk het plan opgevat om elkaar te ontmoeten op vrijdag 9 juli op Beleuvenissen folk.

 

Wie zal er van de partij zijn?

http://cms.skynetblogs.be/

http://pliske.skynetblogs.be/

http://weefsnitje.skynetblogs.be/

http://karelbrits.skynetblogs.be/

http://twinkeltje.skynetblogs.be

http://kuusou.skynetblogs.be/

 

Wie twijfelt nog?

http://schwung.skynetblogs.be/ (Kom je echt niet? Toeeeeee?)

http://pcdokter.skynetblogs.be/ (*knippert verwachtingsvol met de ogen*)

http://bloodyke.skynetblogs.be/ (Bloodyke, where are you???)

Aan al de forumgangers die niet komen: we zullen jullie missen!

 

Wat staat er op het programma?

Afspraak om 6 uur aan het standbeeld op het stationsplein in Leuven.

Eerst een snelle maar lekkere snack in Quo Vadis en daarna een paar goede folkoptredentjes en verfrissende al dan niet geestesverruimende drankjes in fijn gezelschap.

Voor het programma, klik hier

 

Wil je er ook bij zijn?

Laat iets weten aan iemand van ons of post een berichtje op het blogtipsforum.

 

Ik hoop ook nog Neogeisha tegen het lijf te lopen. Ze is in een vlaag van verveling ook met een Skynetblogje gestart, maar ze denkt er al over om ermee te stoppen. Misschien kunnen we haar nog op andere gedachten brengen? Bovendien heeft ze me beloofd dat ze me zou leren “folk” dansen… ik kijk er al naar uit, zij het met knikkende knieën! ;-p



22:52 Gepost door Aisling | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

05-07-04

This is the end...

CMS has accomplished his final assignment, and how!!!

Read the dazzling story he wrote at http://cms.skynetblogs.be/.

I will truly miss those assignments, that’s for sure!

CMS, thanks for this terrific prize. I hope I didn’t give you too many nightmares (on the other hand, nightmares can be inspiring too, don't they).




23:55 Gepost door Aisling | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

The Cure at Werchter on 1 July 2004

Een mens moet steeds enkele constanten in zijn leven hebben. Bij mij is The Cure er zo eentje. Zij slingeren heen en weer tussen melancholie, dreiging, stevige rock en heerlijke lichtvoetigheid, … een cocktail waar ik me graag aan laaf. Ik moet wel toegeven dat mijn laatste Cure-cd dateert van ’92, maar dat neemt niet weg dat ik geen enkele kans onbenut zal laten om hen ‘live’ te zien. Dit jaar vreesde ik dat ik een beetje verweesd zou zijn tijdens hun optreden, omdat ze net een nieuwe cd uitgebracht hebben die ik nog niet ken, maar mijn vrees bleek ongegrond. Ze speelden in totaal zes nummers uit dat nieuwe album en ik bleek ze live beter te kunnen smaken dan op cd. Ze openden alvast met een nummertje uit de oude doos: “Plainsong” een nummer dat na 15 jaar nog steeds als een koude rilling over mijn rug loopt. Ook oldies als “a night like this”, “Inbetween days”, “Pictures of you” en “Lullaby” passeerden de revue. Anderzijds ontbraken klassiekers zoals “A forest”, “Boys don’t cry” en “Friday I’m in love”, maar ik vermoed dat weinigen daar aanstoot aan namen, want –het moet gezegd– The Cure heeft inmiddels al zodanig veel hits dat ze gewoon niet meer in één playlist geperst kunnen worden. Robert Smith heeft me gewoon weer een heel optreden lang aan zijn lippen gekluisterd (wel ja, onrechtstreeks dan, via het reuzenscherm). Het enige dat ik miste tijdens het optreden was het enthousiasme vanuit het publiek dat bands zoals Metallica, Muse en The Pixies wel te beurt viel. Het zal wel liggen aan het feit dat Cure-liefhebbers zich doorgaans nogal low-profile opstellen zeker? Het zijn stille genieters… Toch vraag ik me af hoe het zou zijn om The Cure eens als afsluiter te zien van een kleinschaliger gothic festival zoals dat van The Invitation. Ik eer de groten der aarde, ook al zijn ze klein van gestalte, maar ik heb het moeilijk om nog langer festivals te eren die duidelijk uit hun voegen barsten …

 

Setlist

1. Plainsong – 2. Before three – 3. Fascination street – 4. The end of the world – 5. A night like this – 6. Inbetween days – 7. Jupiter Crash – 8. Pictures Of You – 9. Lullaby – 10. Alt. end – 11. A Strange Day – 12. Lovesong – 13. Just like heaven – 14. From the edge of the deep green sea – 15. One hundred years – 16. Us or them – 17. Disintegration

Bis: 18. The promise – 19. Going nowhere

 

Pics The Cure





23:46 Gepost door Aisling | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Metallica at Werchter on 2 July 2004

 

Setlist

1. Blackened – 2. Fuel – 3. The Four Horsemen – gitaarsolo – 4. Welcome home (Sanatorium) – 5. Frantic – 6. The memory remains – bassolo – 7. No leaf clover – 8. Saint Anger – 9. Sad but true – 10. Creeping death – 11. Battery

 

Bis: 12. Wherever I may roam – Solo Kirk Hammett – 13. Nothing else matters – 14. Master of puppets – 15. One – 16. Enter Sandman

Bis 2: 17. Dyers Eve – 18. Seek and Destroy

 

Pics Metallica




23:39 Gepost door Aisling | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Within Temptation at Werchter on 3 July 2004

Setlist

1. Intro – 2. See who I am – 3. Orff – 4. Caged – 5. Ice Queen – 6. Stand my ground – 7. The Promise – 8. Running up that hill – 9. Jane Doe – 10. Mother Earth

 

Pics Within Temptation





23:37 Gepost door Aisling | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |