02-09-04

Feest in het Park 28/08 (Verslag door Anouschka)

Drie maanden geleden hoorde ik op de radio dat Sonic Youth hun enige optreden van deze tour in België op feest in’ t Park zouden geven. Aangezien mijn vriend hen altijd al eens heeft willen zien, wist ik direct wat ik hem als verjaardagscadeau zou geven…

Zaterdag 28/08/04 trokken we in de late namiddag naar Oudenaarde waar we al vlug een plaatsje vonden om te parkeren. Julie had me al gewaarschuwd dat het festivalplein nogal slijkerig was en dat was niet overdreven gesteld! Nu, een gewaarschuwde vrouw is er twee waard en ik had dan ook mijn bottientjes en een stevige broek uit de kast gehaald. Voor de rest niets dan lof over de opstelling van het plein: voldoende toiletten, vettig voedsel te over, 3 gezellige tenten en heerlijke cocktails.

De groep die zou beginnen te spelen toen wij arriveerden, was Monsoon. Hier heb ik mij schromelijk in vergist: ik dacht dat dit enkele pubertjes waren die wat gitaarrock maakten en aldus besloot ik eerst de omgeving wat te verkennen en enkel de laatste nummers te beluisteren. Daar heb ik spijt van gehad want de nummers die ik gehoorde, deden naar meer smaken: krachtig geluid door de twee drums, prachtige vrouwenstem die soms aan PJ Harvey doet denken en het geheel baadt in een Cranes – sfeertje (donker romantisch met hier en daar een scherp randje). Hier wil ik zeker nog meer van horen!

De tweede groep waar ik vlug een kijkje bij wou gaan nemen, was Arrested Development. Ik wist dat ik daar ooit eens een nummer van graag gehoord had, maar vraag me niet welk… de paar nummers die ik waarbij ik in het publiek stond, werden vol enthousiasme en met een positieve vibe gebracht, wat blijkbaar aanstekelijk werkte op het publiek, want er was ambiance tot op de laatste rij.

Admiral Freebee was 1 van de 2 groepen waarvoor wij bijzondere interesse hadden en waarvan wij ook redelijk wat verwachtten.

De groep begon al meteen goed met een geslaagde intro (intro van “Ik hou van u”) die vloeiend in het zalige nummer “ Ever Present” overliep. Dit keer kreeg de admiraal geen steun van Nathalie van Laïs maar ook met enkel mannenstemmen  bleek dit nummer meer dan overweldigend te zijn! De rest van de set was een mooie afwisseling van bekend (“Rags and Run” “Einstein Brain”) en nieuw werk dat veelbelovend klonk.

Na een intense set én twee bisnummers was het bijna de beurt aan Sonic Youth. Jammer genoeg sloeg het noodlot hier toe voor ons: door al het geduw en getrek (het schijnt aan de andere kant van de tent  rustiger te zijn geweest) ben ik misselijk geworden en zijn we vroegtijdig naar huis gegaan… ondertussen heb ik al van mensen die zich wél staande konden houden gehoord dat het ferm in orde was… spijtig, spijtig, maar hopelijk krijgen we de kans om ze nog eens het werk te zien voor ze pensioengerechtigd zijn!

 

Anouschka

15:36 Gepost door Aisling | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

ook Anouschka schrijft leuke verslagen! Tof dat je freelance journalisten heb voor je blogje ;o)

Gepost door: MJ | 02-09-04

De commentaren zijn gesloten.