17-08-05

Photo albums M'Era Luna 2005

Photo albums of M'Era Luna 2005 on line at http://www.ad-mortem-festinamus.com.

 

 

 

I added an album: Atmosphere @ M'Era Luna 2005






00:41 Gepost door Aisling | Permalink | Commentaren (9) |  Facebook |

12-08-05

The Cure (Lokerse Feesten, 10 Aug.)

Hopelijk vind ik na het weekend de tijd om nog een review te posten, maar het komende weekend ben ik "out of office" wegens het M'era Luna festival. Het ziet ernaar uit dat het ploeteren in de modder zal worden ...
 

Setlist The Cure

1. open – 2. fascination street – 3. from the edge of the deep green sea – 4. high – 5. the blood – 6. a night like this – 7. the end of the world – 8. shake dog shake– 9. signal to noise – 10. push – 11. just like heaven – 12. letter to elise – 13. never enough– 14. us or them – 15. a strange day– 16. alt.end – 17. the baby screams– 18. one hundred years– 19. shiver and shake– 20. end

E1: 21. at night– 22. m – 23. play for today – 24. a forest,

E2: 25. let's go to bed – 26. why can't I be you?

E3: 27. boys don't cry


13:56 Gepost door Aisling | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

The Sisters of Mercy (Lokerse Feesten, 08 Aug.)

Het was met lage verwachtingen dat ik maandag naar de Lokerse Feesten trok voor het concert van The Sisters of Mercy, die me nochtans na aan het hart liggen. Ze hebben nu eenmaal een niet zo goede live-reputatie en dat kon ik jammer genoeg in 2001 aan den lijve ondervinden tijdens hun concert in de Brielpoort in Deinze. Toegegeven, de beroerde akoestiek van die zaal zal ook wel een rol gespeeld hebben, maar toch herinner ik me dat optreden als één grote teleurstelling. De klank was erbarmelijk, de nummers onherkenbaar, het zicht slecht en het publiek apathisch…

Maar iedereen verdient een tweede kans en dus wilde ik ze in Lokeren zeker niet missen.

En ik prijs mezelf gelukkig dat ik erbij was, want was me dat daar een revanche in Lokeren!

The Sisters of Mercy slaagden glansrijk voor hun herkansing, voor het publiek daarentegen zit er niks anders op dan zittenblijven.

Plots stonden ze daar: traditiegetrouw spoot de rookmachine veel rook, maar zonder deze keer daarbij de kaalgeschoren Andrew Eldritch en zijn kompanen al te veel aan ons oog te onttrekken; ons blote oog… want het doen en laten van The Sisters mocht niet op het groot scherm geprojecteerd worden. The Sisters laten dan ook geen kans onbenut om de zweem van mysterie, waar ze zich maar al te graag in wentelen, in stand te houden.

Het is hen vergeven, want Andrew was verrassend goed bij stem, de gitaristen ramden er stevig op los en drumcomputer Dr. Avalanche was in topvorm. Wie een beetje bekend was met de albums van The Sisters of Mercy, kende ongeveer de helft van de set, maar de ‘Industrial Groove Machine’ vertikte het uiteraard om enkel hits te spuien. Jammer voor de mensen die enkel gekomen waren voor die nummers, want zij moesten het stellen met het mooie ‘Alice’, een niet al te beste versie van ‘Temple of Love’ en het stevige First & Last & Always, tevens het enige nummer dat aan bod kwam uit de gelijknamige cd. ‘Marian’ werd vakkundig van de setlist geweerd. Jammer, maar ik heb in ieder geval ook met volle teugen genoten van ‘Ribbons’,  ‘Flood I en II’, ‘Dominion’ , ‘Lucretia’ en ‘Vision Thing’. Van de nummers die niet op de officiële albums terug te vinden zijn, springen ‘Giving ground’ en ‘Suzanne’ het meest in het oor. The Sisters of Mercy maken het zichzelf natuurlijk niet gemakkelijk door al jaren geen cd’s meer uit te brengen. De liefhebbers zouden het nieuw materiaal dat ze steeds live brengen wel eens op cd willen zien verschijnen, zodat ze niet altijd hun toevlucht hoeven te nemen tot bootlegs van lamentabele kwaliteit.

Nu ja, een groep mag wel bepaalde kapsones hebben, vind ik, dat is een deel van de charme.

Dat je in Lokeren vooral te doen had met mensen die maar enkele hits kenden van The Sisters of Mercy, merkte je wel aan de sfeer. Hier en daar ging een eenzame fan uit de bol in de massa, maar de rest stond erbij en keer ernaar. Sfeer zal je waarschijnlijk wel vlak voor het podium teruggevonden hebben, alleen jammer dat het onmogelijk was om daar te geraken.

Ik kan maar hopen dat Andrew zondag op het M’era Luna-festival even goed bij stem is en dat het Duitse publiek garant zal staan voor ietwat meer sfeer.

 

 

Setlist

1. Crash and Burn – 2. Ribbons – 3. Come Together – 4. Alice – 5. Flood I – 6. Giving Ground – 7. Dominion/Mother Russia – 8. Summer – 9. First and Last and Always – 10. Will I Dream – 11. Slept – 12. Anaconda – 13. Temple of Love – 14. On the Wire/Teachers – 15. Suzanne  – 16. Romeo Down – 17. Flood II

E1: 18. Uptown Top Ranking (samples: Emma) – 19. Lucretia, my reflection

E2: 20. Top Nite Out (instrumental) – 21. Vision Thing


Lees het verslag en bekijk de foto's op Cutting Edge.

11:25 Gepost door Aisling | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

11-08-05

Vive La Fête (Lokerse Feesten, 08 Aug.)

Vive La Fête is voor mij eigenlijk een “acquired taste”. Els Pynoo is nu eenmaal geen groot zangtalent en, toen ik hen voor het eerst aan het werk zag op de Gentse Feesten, vond ik het toch een beetje moeilijk om het sexy over en weer gehuppel en krols gekrijs van de blonde stoot au sérieux te nemen.

De genialiteit van Vive La Fête is eigenlijk pas onlangs tot me doorgedrongen, bij het horen van “Jaloux”:

je fais ce que je veux

ce n'est pas vraiment beaucoup

je chante comme je chante

c'est tout en français

parce que j'aime la langue

mais ce n'est pas parfait

 

Kortom, Vive La Fête hoeft helemaal niet au sérieux genomen te worden, ze zijn eigenzinnig, willen hun eigen ding doen en zich op die manier amuseren en het publiek een fijne tijd bezorgen. De eigen sound die ze daarbij ontwikkelden werd “kitsch pop” gedoopt en iedereen die hen eens bezig ziet, begrijpt al snel waarom. De prettig gestoorde Els Pynoo en Danny Mommens zorgen met hun Vive La Fête voor een zoele wind in de Belgische muziekscene.

Het publiek een fijne tijd bezorgen, dat deden ze ook in Lokeren. Bij het eerste nummer ging de zang behoorlijk de mist in, maar dat kan ook aan de akoestiek gelegen hebben achteraan het plein. Toen we meer naar voren gingen, klonk de zang al stukken beter.

In haar goudachtige tijgerbloes sprong de kortgerokte Pynoo energiek het podium rond en zorgde zo voor de nodige visuele “kitsch”, hoewel ik eigenlijk te ver stond om goed te kunnen volgen wat er op het podium gebeurde. Bovendien heb ik wel wat beters te doen dan naar het podium te staren, want het zou voor mij een ware marteling zijn als ik op deze aanstekelijke electro-synth-pop zou moeten blijven stilstaan.

Het publiek in de voorste regionen ging ongetwijfeld volop uit de bol, maar ter hoogte van de PA aan de zijkant van het plein, waar wij stonden, was de sfeer jammer genoeg minder uitbundig. Pas tijdens de bisnummers “ça plane pour moi” en “Banana split” leek het hele plein een beetje los te komen, maar tegen dan moest de prettig gestoorde uitbundigheid van Vive La Fête plaats ruimen voor het duistere en mysterieuze van de Sisters of Mercy.

 

 

 

Setlist

1. Nuit blanche – 2. Mon dieu - 3. Hot shot – 4. Schwartzkopf – 5. Machine Sublime – 6. Petite putain???  – 7. La vérité – 8. Liberté – 9. Assez – 10. Maquillage – 11. Jaloux – 12. Noir désir – 13.  ???

Bis: 14. Ca plane pour moi – 15. 2005 – 16. Banana split


Lees het verslag en bekijk de foto's op Cutting Edge.





17:41 Gepost door Aisling | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Monza (Lokerse Feesten, 08 Aug)

De laatste tijd lijkt Monza wel achtervolgd te worden door een duister new-wave sfeertje.

Niet alleen namen ze tijdens hun “Grand” tour de Dead Souls op sleeptouw: een Leuvense covergroep die de ziel van het legendarische Joy Division doet voortleven, maar ook warmden ze in Lokeren het publiek op voor de al even grote new-wavelegende “The Sisters of Mercy”.

Hoewel ik het vroegere Noordkaap meermaals live gezien heb, was het voor mij de eerste keer dat ik Monza aan het werk zag en ik moet zeggen dat ze er, zelfs in hun witte “debardeurkes”, behoorlijk op los rockten. Vooral de momenten waarop het stevige gitaarwerk naar boven gehaald wordt en Meuris zijn ziel uit zijn lijf schreeuwt, konden me meer dan bekoren. En mij niet alleen, want zelfs gitarist Chris Catalyst van The Sisters of Mercy, die met zijn kompaan even de sfeer op het plein kwam opsnuiven, knikte goedkeurend mee. Stijn en de zijnen hebben zich helemaal gegeven en hoewel het altijd moeilijk is om als eerste band (en soms ook als tweede band of als afsluiter…) het Lokerse publiek te boeien, denk ik dat Monza daar met grandeur in geslaagd is.

 

Setlist

1. Alles Half – 2. We Noemen Dat Een Mooie Dag - 3. Dood Aan Alle Meisjes 4. Hulp Via India – 5. Alleen Te Zijn En Hoe Er Mee Om Te Gaan – 6. Panamarenko (Noordkaap) – 7. Een Soort Van Vrede – 8. Rijkdom – 9. Fantoompijn – 10. Van God Los – 11. Als Techniek Faalt

Bis: Tegenstand=Mooi

 

 

Lees het verslag en bekijk de foto's op Cutting Edge.



13:35 Gepost door Aisling | Permalink | Commentaren (287) |  Facebook |

06-08-05

Castle Fest (Lisse, 05 Aug 2005)

Op vrijdag 5 augustus trokken we naar kasteel ‘Keukenhof’ in het Nederlandse Lisse om ons een dagje in middeleeuwse sferen onder te dompelen. Na een twee en een half uur durende fileloze, maar regenachtige tocht konden we ons stalen ros achterlaten in een malse wei vlak bij onze eindbestemming. Voorzichtig navigerend tussen verse koeienvlaaien, baanden we ons een weg door het natte gras, naar het prachtige kasteeldomein.
Het moet gezegd, de organisatoren van Castle Fest hadden het hele concept van dit middeleeuwse gebeuren tot in de puntjes uitgewerkt: de website, de toegangsbewijzen, het programmaoverzicht, tot de drankjetons toe… alles was aangepast aan het thema.
Ook eten en drinken gebeurde in middeleeuwse stijl. Zo stond er een reuzenbarbecue waarop kip, steak, ribbetjes of zalm gegrild werden, die je dan op een stenen bord voorgeschoteld kreeg en met een houten bestek of gewoon lekker decadent met je handen kon oppeuzelen. Ook de drank werd geschonken in stenen bekers en ik kan jullie verzekeren: de honingwijn smaakte overheerlijk! Het was gezellig slenteren op de middeleeuwse markt. Niet alleen waren vele ambachten vertegenwoordigd: smid, pottenbakker, pijlenmaker, maliënkoldermaker, beeldhouwer, … maar ook werd er kleding verkocht en kon je bijvoorbeeld kennismaken met Wicca, Fantasy games, enz.
En, uiteraard, bij dit alles hoort nog passende muziek, want dat was nu net de reden dat we naar Lisse afgezakt waren! Het aanbod van de groepen was wel heel degelijk –hoe kan het ook anders met de Ierse en Schotse tunes en songs van Rapalje, het neo-Celtische geflirt met de goden van Omnia en de beklijvende ritualistische muziek en indrukwekkende show van Rosa Crux. Er schortte echter iets aan het tijdsschema... Rapalje en Omnia stonden heel vroeg geprogrammeerd en hoewel een overenthousiast publiek Omnia op handen droeg, kon de band wegens vertragingen toch niet hun volledige set brengen. Er moest plaats geruimd worden voor DJ Cybercase, die trouwens een enorm goede set bracht die jammer genoeg voor de meesten eerder dienst deed als achtergrondmuziek tijdens een snuistertocht aan de kraampjes. Een dj-set midden op de dag slaat nu eenmaal niet zo goed aan. Daarna gebeurde er nog iets vreemder. Ik dacht dat het nu aan de beurt was aan een andere dj, maar de prominente beats bleken helemaal niet afkomstig van een dj, maar van de band Embolun, die maar voor een handvol mensen stond op te treden. Jammer natuurlijk, maar dit genre zou waarschijnlijk meer aanslaan bij een electro-publiek dan bij liefhebbers van Keltische en ‘pagan’ folk.
Overigens schortte er niet alleen iets aan het tijdsschema, maar ook aan het weer. De weergoden waren Castle Fest niet gunstig gezind op deze eerste dag en hoe hard Omnia ook probeerde om Lunasa, de godin van de zon, te aanroepen, de regen bleef uit de hemel druppelen, zij het subtiel. Het druilerige weer was waarschijnlijk ook de oorzaak dat er niet zo veel volk was komen opdagen op dag één van het middeleeuwse feest in Lisse.
Tijdens de set van DJ Cybercase en het optreden van Embolun brak de zon uiteindelijk toch nog door de wolken. Voor ons was het wachten op Rosa Crux. Het zou de derde keer zijn dat we een show van deze unieke Franse band zouden meemaken (cfr. Verslagje van Rosa Crux op the Invitation). Eerder op de dag hadden we al de kans gehad om een beetje met frontman Olivier te keuvelen, die gewoon in de regen op het kasteeldomein rondkuierde. Hij wist ons te vertellen dat hij aan een dvd aan het werken is met livemateriaal en uitleg over het concept Rosa Crux en de gebruikte instrumenten. Hoezeer de zanger/gitarist ook getormenteerde nummers brengt uit het diepste van zijn ziel, eens hij niet meer op het podium staat, blijkt hij een joviale en goedlachse kerel. Ik vond het dan ook hartverscheurend dat hij aan het begin van zijn optreden klaarblijkelijk door zenuwen gekweld werd wegens technische problemen. Er moest nog een extra generator aangevoerd worden, waardoor het concert vertraging opliep en alweer gesnoeid moest worden in de setlist. Voor de gelegenheid waren Rosa Crux met z’n elven: zanger/gitarist Olivier en pianiste Claude hadden naast hun gebruikelijke twee dansers/vlaggenzwaaiers ook nog een contrabasspeelster en een zeskoppig koor meegebracht. Nadat de technische problemen bij het begin van het optreden opgelost waren, gaf Rosa Crux een onberispelijke show, maar helaas, het Nederlandse publiek reageerde nogal koeltjes. Ik moet wel toegeven dat Rosa Crux niet de meest toegankelijke muziek maakt. Ik herinner me nog heel goed dat ik de eerste keer toen ik Rosa Crux zag vooral ondersteboven was van de gebruikte instrumenten (de zelfgegoten reuzenklokken en de percussie-installatie met computergestuurde drumsticks), de projecties en de show. Pas de tweede keer drong de muziek echt tot me door, maar dan wel met een grote impact. En het was nu net de reuzenprojecties en de show die niet zo goed tot hun recht kwamen op het te kleine podium in Lisse. De act met de vlaggenzwaaiers heb ik zelfs niet gezien omdat ze deze keer naast het podium stonden. De ‘dance of the earth’ midden in het publiek zal waarschijnlijk wel indruk gemaakt hebben op de toeschouwers. Ondanks het aarzelende publiek heb ik toch wel veel positieve reacties gelezen op een aantal forums achteraf, dus misschien genoten ze wel in stilte en heeft Rosa Crux toch weer een aantal harten veroverd. Castle fest heeft in ieder geval ook mijn hartje veroverd. Ik kijk al volop uit naar een volgende editie met bands als Rapalje en Omnia op een meer christelijk (of moet ik zeggen heidens?) tijdstip, en wie weet ook groepen als Faun, Saltatio Mortis, Corvus Corax, Schandmaul, In Extremo of Qntal.
Rosa Crux met de uitgebreide show, waar een man in een ijzeren bol en een reuzengong ten tonele gevoerd worden, zou dan uiteraard de kers op de taart zijn!


Pictures:
 
Rapalje (12 pics)

Omnia (17 pics)


Rosa Crux (22 pics)
 
All pictures marked with a Celtic spiral were taken by Vincent De Volder. Thanx Vince!


15:40 Gepost door Aisling | Permalink | Commentaren (21) |  Facebook |