12-11-05

Qntal (Arena Van Vletingen, 5 Nov. 2005)

Daarna was het de beurt aan Qntal. Jullie hoeven natuurlijk niet ver te kijken om te weten dat een groep als Qntal veel voor mij betekent. Qntal streeft naar een huwelijk tussen middeleeuwse teksten/muziek en hedendaagse elektronica. Al op hun eerste album uit 1992 (!!) leverde hen dat de clubhit Ad Mortem Festinamus op, maar vooral hun tweede album getuigde van een enorme vooruitstrevendheid en tijdloosheid. Daarna bleef het, na het definitieve vertrek van Ernst Horn naar Deine Lakeien, acht jaar stil. Tot de groep in 2003 uit haar as verrees en een derde album uitbracht dat helemaal in het teken stond van het middeleeuwse liefdesverhaal van Tristan en Isolde. Qntal III klonk een stuk traditioneler (lees: meer folky) dan zijn voorganger, maar het bleek een echte geslepen diamant: áf tot in de kleinste details. Dit jaar verscheen dan hun vierde geesteskind: Ozymandias, klaarblijkelijk geïnspireerd door de Engelse dichter Shelley. Met dat album lijken ze opnieuw wat meer naar hun elektronische roots terug te grijpen, al klinkt het minder experimenteel dan Qntal II. Ik vind het een heel zweverig album, dat sterk de aandacht vestigt op Syrah’s vocale talent.

Toen ik Qntal in 2002 ontdekte, had ik nooit durven te hopen hen ooit nog live te zien, maar nu drie jaar later heb ik net mijn vijfde Qntal-concert achter de rug. En het werd een onvergetelijke avond in een prachtige zaal, met een talrijk opgekomen én enthousiast publiek, een uitstekend geluid en een zeer sfeervolle show. Zangeres Syrah, multi-instrumentalist Michael Popp en keyboardspeler/programmer Fil Groth werden ditmaal bijgestaan door live-drums, wat een concert steeds extra cachet geeft. Het podium werd overigens gedomineerd door een immense trom die aan de achterwand hing en niet alleen dienst deed als projectiescherm voor het Qntal-logo en mooie lichteffecten, maar middenin de set ook effectief gebruikt werd voor “Pferdetanz”, een indrukwekkend drumintermezzo.

Syrah, die gepassioneerd is door vreemde culturen en niet de minste moeite heeft met teksten in het Oud-Duits, Latijn, Oud-Engels, Oud-Frans, Oud-Spaans, enz. sprak het publiek aan in het Nederlands (gelukkig niet in het Oud-Nederlands! ;-)), wat natuurlijk enorm charmeerde.

De setlist bevatte voornamelijk nieuwe pareltjes als “All for one”, “Blac”, “Dulcis Amor”, “Amor Volat” (ook opgedragen aan Grey Old Man en zijn vrouw!) en “Flamma”. Uit het tweede album mocht het schitterende “Palästinalied” natuurlijk niet ontbreken.

Uit Qntal III speelden ze de ballades “Entre moi et mon amin” en “Spiegelglas” (inclusief sfeervol regengordijn op het podium), maar ook het rockende “Maiden in the mor” en het vocaal aartsmoeilijke “Ecce Gratum”. Toch miste ik nog “Name der Rose”, “Lasse” en “Am morgen Fruo”. Nu ja, mocht ik de setlist mogen samenstellen dan zou het ongetwijfeld een trilogie-concert van de drie laatste cd’s worden, met “Unter der Linden” en “Ad Mortem Festinamus” als bisnummers. Die laatste twee nummers kregen we trouwens inderdaad als bisnummers. “Unter der Linden” is een indrukwekkend vocaal nummer waarbij Michael Popp bijna zingende klanken tovert uit gevulde wijnglazen en “Ad Mortem Festinamus” is natuurlijk hét dansnummer bij uitstek. Het aanstekelijke “Cupido” werd de definitieve afsluiter van een fantastische concertavond. Maar het bleek nog niet helemaal gedaan, want achteraf namen de artiesten van Faq, Faun en Qntal nog uitgebreid de tijd om een praatje te slaan met hun fans, handtekeningen uit te delen en voor de foto te poseren. Zalig toch?!

 

Photo album Qntal (Pics by Butterflydance & Aisling)

Setlist Qntal


22:45 Gepost door Aisling | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

samen op de foto ja gesellig!

Gepost door: Lord cms | 13-11-05

De commentaren zijn gesloten.