26-07-06

Pictures of Amphi 2006 (The Orkus Open Air: Köln 22 & 23 July)

Photo albums online now!

22:24 Gepost door Aisling in Muziek | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

20-07-06

Gentse Feesten 2006

Aangezien ik het eerste weekend van de Gentse Feesten niet in Gent maar in de Ardennen ging stappen en ik het laatste weekend van de feesten de sfeer ga opsnuiven op het Amphi-festival in Keulen, valt er hier weinig Gentse Feestennieuws te rapen.

Toch heb ik al twee bijzonder sfeervolle concerten gezien.

Hier zijn de fotootjes; de ene al wat beter dan de andere:

 

00:22 Gepost door Aisling in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

11-07-06

Verslagje van Rock 'n Troll 2006 (zaterdag 8 juli 2006)

Op vrijdag 7 en zaterdag 8 juli werd in Gent de aftrap gegeven voor het festivalseizoen.
Stad Gent, Koopcenter Vrijdagmarkt, café De Dulle Griet en café De Trollekelder sloegen de handen in elkaar voor de organisatie van een gratis muziekfestival op Sint-Jacobs en de Vrijdagmarkt. Met onder meer Vlaamse artiesten als Kurt Lotigiers en Gene Thomas en de pop/rockbands Monza en Krezip was het programma van zaterdag op zijn minst gevarieerd te noemen, zeker als je daar nog een portie funpunkrockhardcoreska van Belgian Asociality en dance vibes van Daan bovenop doet. En het was net voor die portie dat ik natuurlijk kwam!

 

For old times’ sake

Om tien voor zeven trok ik naar Sint-Jacobs voor een afspraak met een ver verleden…
Zowat vijftien jaar geleden choqueerde Belgian Asociality ons brave Belgenlandje met hun dubbelcd ‘Astamblieft’ en ‘Belgian Asociality’, samengeperst op één schijfje. Die eerste cd begon met het geluid van het smakelijk achterovergieten van een frisse pint, gevolgd door het uitgebreid lozen van de aldus binnengekregen overtollige gassen. De tweede cd begon dan weer met een nummertje dat heel misleidend ‘Intro’ werd genoemd, maar waarvoor ‘Exit’ een meer passende titel geweest zou zijn, aangezien het een verdacht geloofwaardige evocatie is van het vakkundig dumpen van de maaginhoud. De nummers daartussenin waren vooral odes aan bier, wodka, tequila, sigaretten en wiet. Daarnaast werd er ook geen enkel maatschappelijk fenomeen of probleem uit de weg gegaan: extremisten, hippies, skinheads, politiekers, ouwe knarren, Duitse deernes, … iedereen moest het ontgelden. Uiteraard vond ik dat als opstandige puber geweldig. Niet dat ik zelf zo een boerend en winden latend nicotineverslaafd drankorgel was of ben, maar een beetje non-conformisme kan ik altijd wel appreciëren.

Het leek zaterdag wel alsof de hele Gentse krakersgemeenschap Sint-Jacobs ingepalmd had voor een gezonde dosis muzikale anarchie. Maar uiteraard ontbraken ook de opstandige tieners van tien à vijftien jaar geleden niet op het appel. Den Mark (de zanger nvdr) is, zoals zo velen, op sommige plaatsen wat bijgekomen en op andere plaatsen dan weer wat kwijtgeraakt, maar zijn streken heeft hij in ieder geval niet verleerd. Ook de muziek heeft de tand des tijds goed doorstaan: ‘Feasty boys’, ‘Wodka’, ‘Boerderie’, ‘Bompa punk’, ‘Frak aan’, ‘Spanje’, ‘Jupiler reggae’, ‘Non, non, rien va changer’, ‘Van de Selle en de Jo’… nog steeds even fijn om eens live te horen. Helaas, voor elk van die oude nummertjes die ze zaterdag brachten, viel er altijd wel een ander tof oud nummertje uit de boot, zoals ‘Iron Maidchen Heidi’, ‘Hippies’, ‘Stagedive’, ‘Macho’s blues’ en ‘Sigaret’. Tja, de tijd op zo een festival is nu eenmaal beperkt. Belgian Asociality heeft in ieder geval een goed feestje gebouwd. Alternatief Gent danste en brulde mee en ik niet in het minst. Je moet het maar kunnen: een halve geheelonthouder als ik luidkeels doen meebrullen ‘tequila. nog tequila. olé, tequila!’!

 

Da(a)ndy

Rond kwart voor middernacht haastte ik me opnieuw naar Sint-Jacobs voor het grote hoogtepunt van de festivaldag: Daan. Het plein stond afgeladen vol en een plaatsje vooraan bemachtigen om wat foto’s te kunnen nemen, bleek onbegonnen werk. Uiteindelijk stelde ik mezelf tevreden met een zicht op het scherm en af en toe een glimp van Daan op het podium (Leve de telelens!). Daan zag er zoals altijd weer heel dandy uit: wit pak, zwart hemd, zonnebril, zwoele stem, kortom één brok testosteron! En ook de vrouwelijke hormonen in het publiek draaiden op volle toeren. Ok, een nummer als Housewife -een van de meest opzwepende electro-nummers van de afgelopen jaren- kan niet anders dan een broeierige sfeer veroorzaken, maar het jammere bij Daan is dat al zijn concerten nagenoeg identiek zijn. Niets nieuws onder de zon dus, maar wel een degelijk concert, voor een uitgelaten en danslustig publiek.
Op die manier werd de festivalzomer op een feestelijke manier ingezet: vanaf nu zal het er gaan stuiven in Gent!

 

Foto's: zie vorige post!

 

19:48 Gepost door Aisling in Muziek | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

09-07-06

Pictures of Rock 'n Troll 2006

Hi folks! I didn't see the whole festival through, but here are my pictures of Belgian Asociality and Daan.

 

23:35 Gepost door Aisling in Muziek | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

07-07-06

Omnia (La Samaritaine, 3 July 2006)

Wij Belgen hebben altijd al een wat vreemde relatie gehad met onze Noorderburen. Heb je bijvoorbeeld al ooit een Belg horen zeggen hoe fijn hij het wel vond zich op reis omringd te weten met een groep enthousiaste Nederlanders? Of heb je tijdens het WK al een Belg voor Nederland zien supporteren, ook al zit onze eigen nationale ploeg niet in de competitie? Neen dus! Het zijn natuurlijk altijd de uitzonderingen die de regel bevestigen en de overwegend Hollandse pagan folkband Omnia is daar zo eentje van. Telkens als ik hen eens live kan zien, wil ik dat voor geen goud missen.
Op 3 juli reserveerde ik dan ook 2 plaatsen in 'La Samaritaine' voor een avondje multiculturalisme en muzikale veelgoderij. Ruim anderhalf uur op voorhand trokken we naar dit café-theater om er onze dorst te lessen en verkoeling te zoeken in de gezellige middeleeuwse kelder. Dit sympathieke bruine café dat tegelijk dienst doet als minischouwburg is echt wel de gedroomde locatie voor een Omnia-concert. Toegegeven, een open plek in een bos bij volle maan zou misschien nog beter zijn -of pakweg Stonehenge tijdens een midzomernacht- maar ja, wie het kleine niet eert…
De prachtige keldergewelven vormen in ieder geval een sfeervol kader en ook de akoestiek mag er best zijn. Enkel de snaarinstrumenten lijken het niet zo te hebben voor deze locatie: zij raken nogal snel ontstemd door de hoge luchtvochtigheid. Niet dat wij ons daardoor laten ontstemmen -integendeel- want terwijl Jenny haar harp of draailier onder handen neemt, zorgen Sic, Joe en Luka altijd wel voor het nodige entertainment.
Maandag bleken de snaarinstrumenten toch wel erg tegendraads! Toen de bandleden er met volle zin tegenaan wilden gaan, bleek de kabel van Joe's gitaar stuk. Sic improviseerde dan maar een korte vragen- en antwoordenronde met het publiek en verder werd er heel wat over en weer gegrapt, terwijl geluidsvrouw Pascale de klus klaarde.
Na dit kleine euvel begonnen ze hun set met 'The Well', een lugubere song over incest en kindermoord, die op de (inmiddels beluisterde en ruimschoots goedgekeurde) nieuwe cd 'Pagan Folk' prijkt. Daarna gooiden ze het over een vrolijkere boeg met 'The Sídhenearlahí Set'. Deze set van twee jigs en een reel werkte blijkbaar aanstekelijk, want tijdens de volgende jig moest ik me snel uit de voeten maken toen twee koppeltjes zich -tot grote verrassing van de band zelf- aan een dansje waagden in de smalle middengang. Na een ode aan de Keltische zonnegod Lugh maakte ik dan voor het eerst kennis met het exotisch klinkende "Dil Gaya", een bezwerende Afghaanse melodie die door Sic aangekondigd werd als protest tegen president Bush. Daarna volgde een moment van bezinning met 'Odi et amo', een meerstemmig nummer dat erg aan kerkgezangen doet denken en dat Sic bijzonder schattig aankondigde in zijn beste Frans... je déteste et je ... aime. Vooraleer de muzikanten aan een welverdiende pauze toe waren, trakteerden ze ons nog op een opzwepend instrumentaaltje en wij onszelf nadien natuurlijk op een drankje in afwachting van meer van dat moois.
Het tweede deel van de set begon heel Iers met 'The bold Fenian men', een lied over de Ierse vrijheidsstrijd. In het intieme kader van La Samaritaine klonk de samenzang, waar ik altijd al enorm van kan genieten, zelfs nog mooier. Ook met 'The Fire of Beltane', waarbij Jenny speels aan haar harp plukt, en het melancholische 'Mabon' bleven ze in Keltische sferen, maar na al deze liefelijkheid was het opnieuw tijd voor wat gruwel met 'Twa Corbiez'. In dit lied overleggen twee raven wat (of eerder wie) ze als avondmaal zullen eten. Een mooi staaltje van recyclage volgens Sic, al was ik niet heel zeker of hij de recyclage van het lijk bedoelde, of de recyclage van het lied zelf dat al in de 14e eeuw door de Engelsen werd gezongen en in de 17e eeuw door de Schotten werd geparodieerd!
Met 'Teutates' werd pas echt het grove geweld bovengehaald, helemaal in ‘Duitse stijl’, met doedelzak, trom en draailier en inclusief bombastische aankondiging. Dit nummer is trouwens een bijzonder originele bewerking van ‘Palästinalied’, een nummer dat al door zowat elke Duitse middeleeuwse doedelzakband onder handen genomen werd. De afsluiter van de tweede set was dan weer een opzwepend instrumentaal nummer in Scandinavische stijl: 'Pagan Polska'.
Gelukkig liet Omnia ons nog niet meteen in de steek. Ze kwamen een eerste maal bissen met het Bretoense 'Etrezomp-ni Kelted', voorafgegaan door een prachtig stukje harpmuziek. En met het krachtige 'The Morrigan-crone of war', een nummer opgedragen aan de Keltische godin van de Dood op het Slagveld, werd een punt gezet achter deze uiterst geslaagde muzikale avond.
Voor mij staat het buiten kijf: Omnia staat voor Alles ... entertainment, humor, gezelligheid, maar bovenal heerlijke muziek!
Mijn volgende afspraak met Omnia is op Castle Fest, in hun natuurlijke biotoop, samen met nog twee van mijn favoriete bands: Rosa Crux en Faun!

View photo album

13:01 Gepost door Aisling in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |