17-09-06

Dutch review and pictures of Shameboy, Millionaire & The Cult @ Leffingeleuren (15 Sept 2006)

The Cult @ Leffingeleuren

 

Vrijdag maakte ik voor het eerst kennis met Leffingeleuren, een festival dat ieder jaar in de maand september voor een driedaagse muzikale nazomer zorgt. De grote uitschieter op de affiche die avond was ongetwijfeld The Cult, een Britse rockband die vooral furore maakte in de tweede helft van de jaren ’80 en begin de jaren ’90.

Toen we aankwamen in Leffinge bleek de weide die dienst deed als parking –op enkele Hollandse wagens na– zo goed als leeg te zijn. Even vreesden we dus dat de oude knarren van The Cult geen volk meer zouden lokken en dat we de concerttent helemaal leeg zouden aantreffen. Niets was minder waar, want eenmaal op het terrein aangekomen, bleek de concerttent al aardig gevuld met tieners die volop uit de bol aan het gaan waren op de elektronische dance beats van Shameboy. En terecht! Zelden heb ik zo een aanstekelijke festivalopener gezien als dit dance project van Luuk Cox en Bobby Ewing!

Na dit kort maar uitbundig dansfestijn kwam een heel ander genre aan bod: het trashy gitaargeweld van Millionaire. Ook deze band bleek op heel wat bijval te kunnen rekenen bij de plaatselijke jeugd. Tim Vanhamel en de zijnen ramden er lustig op los en ondanks enkele geluidsprobleempjes (honestly, alsof ik het verschil kan horen!) ging de gitaarherrie er bij het publiek in als zoete koek.

Na Millionaire stond er met de The Cult nog meer gitaargeweld op het programma, maar dan van een wat rijpere soort… Dat was alvast duidelijk te merken aan de generatiewissel die zich voltrok. Tieners maakten plaats voor dertigplussers (en occasionele twintigers, zoals ik) die zich verwachtingsvol voor het podium verdrongen. Het was dan ook misschien wel 12 jaar geleden dat deze band rond zanger Ian Astbury en gitarist Billy Duffy ons land met een bezoekje vereerde.

Wie dacht dat ze even een paar verplichte nummertjes kwamen afhaspelen om hun inmiddels geplunderde bankrekeningen opnieuw wat te spijzen, had het gelukkig bij het verkeerde eind, want de band bulkte van energie en bracht een hele krachtige set. Ian was goed bij stem en spaarde zweet noch moeite om het publiek te geven waar ze voor kwamen: pure rock. Ook Billy gaf zich helemaal en wrong zich met zijn gita(a)r(en) in allerlei bochten, wat me overigens een paar fijne shots opleverde! Een hele resem Cult-klassiekers als Lil’ Devil, Sweet Soul Sister, Spirit Walker, ... passeerden de revue, met voor mij als absolute hoogtepunten Revolution en Rain uit het album Love. Uit dat album had ik nog graag het melancholische Brother Wolf and Sister Moon of Black Angel gehoord, maar het rustpunt in de set kwam met een al even sfeervol Edie (Ciao Baby) uit het album Sonic Temple. Voor de rest werd er gewoon stevig verdergerockt met o.a. Fire Woman, Wild Flower, Love Removal Machine en als grootse finale een schitterende versie van She sells Sanctuary voor een compleet uitzinnige zaal. En zo namen de bandleden zichtbaar genietend afscheid van een tevreden publiek. De enige kritiek die ik achteraf hoorde of las, sloeg op de voetballers-looks van Ian en Billy… Waarover klagen we eigenlijk?

 

Setlist The Cult

Lil' Devil - Sweet Soul Sister - The Witch - Spirit Walker - Revolution - Rain - Wonderland - Edie (Ciao Baby) - Fire Woman - Peace Dog - Rise - Wild Flower - Love Removal Machine - She sells Sanctuary

 

Click on the links below to view the albums:

14:43 Gepost door Aisling in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Het was schitterend Allereerst wil ik even kwijt dat ik het leffingeleuren festival supper vond. Helaas zijn we allen 's vrijdags kunnen gaan ivm het werk. En we ginngen natuurlijk voor The Cult. Drie uur in de auto vanuit Nederlands Limburg waren achteraf zeer de moeite waard.
Ik had deze zomer om diverse redenen The Cult moeten laten schieten. Blij dat ik was toen bleek dat het toch nog ging lukken, en het was SUPPER. De band was in supper vorm en Ian heb ik nog nooit beter horen zingen.
Het enige wat me stoorde is dat er een aantal sukkels menen dat ze tegen iedereen aan moeten springen. Het was af en toe gewoon onmogelijk om mijn bril op te houden. Het zal wel een generatie verschil zijn.

Leffingen, misschien tot volgend jaar. The Cult zeker tot een volgende keer.

Gepost door: Guido Devoi | 22-09-06

De commentaren zijn gesloten.